„A skoro już o tym mowa, to lepiej opchnę ten drobiazg, zanim tamten zabytek po astronaucie znajdzie sobie listek figowy i policjanta z gwizdkiem do zagwizdania.
Podniósł się kiwając powoli głową z niesmakiem i życząc sobie w duchu, żeby choć raz, choć jeden cholerny raz mógł zrobić jakiś numer i mieć z tego frajdę, na jaką zasługuje.
Wyciągnął rękę ku drzwiom, które odpowiedziały mu stukaniem.
— No i widzisz, rzekł do siebie wciąż z tym samym niesmakiem, widzisz Kto inny zamarłby teraz na miejscu, zbladł, wrzucił zegarek do regeneratora, zaczął się pocić, miotać po pokoju jak szczur w klatce. A ty stoisz zupełnie nieruchomo, myślisz trzy razy szybciej niż komputer ósmej generacji, sprawdzasz wszystko, włącznie z tym, co już zrobiłeś na wypadek takiej sytuacji — wąsik znów pod nosem, znów piwne oczy, obniżony wzrost, korki ukryte, w dwustronnej marynarce, a marynarka z kolei schowana za deską w szafie.
— Kto tam
2 — Klucz do nieb 9
...Glos opanowany, puls spokojny — tak, głos Deeminga; puls sama niewinność — to nie przeszarżowany ton Jimmyego, i namiętne bicie serca. No więc skąd ponurość, chłopcze Co jest z tobą, że tak nie cierpisz siebie i każdej sytuacji, w którą wpadniesz, tylko dlatego, że od samego początku wiesz, że tak świetnie dasz sobie radę“(13)