„Pierwsza pomoc w wypadkach masowych
W niektórych okolicznościach może dojść do zranień masowych. Nie ma wówczas warunków na postępowanie potrzebne w każdym indywidualnym przypadku. Może nastąpić konieczność wykonywania tylko tego, co jest najlepsze dla największej liczby rannych i chorych, szczególnie dla tych, którzy mają największe szanse przeżycia. Segregacją chorych będą w tym przypadku kierowali lekarze lub pielęgniarki.
Może być jednak konieczna pomoc innych osób, które w swym postępowaniu powinny przestrzegać ogólnych zasad pierwszej pomocy, zwłaszcza kolejności jej udzielania (groźba uduszenia, ciężki krwotok, wstrząs, ciężkie zranienie, oparzenia, złamania i zwichnięcia).
Opatrunek osobisty składa się z opaski wyjałowionej, na której umocowane są dwie poduszki z waty owinięte gazą. Jedna z nich daje się przesuwać wzdłuż opaski. Na poduszkach po stronie umocowanej do opaski znajduje się znak wskazujący, że można w tym miejscu uchwycić je nie zakażając powierzchni, która ma być położona na ranę. Do opaski dołączona jest agrafka służąca do zapięcia końca opaski.
Opatrunek osobisty powinna mieć przy sobie każda osoba narażona na zranienie, a zwłaszcza żołnierze w czasie wojny. Należy nosić go w specjalnej, łatwo dostępnej kieszonce kombinezonu lub umundurowania.“(2)